अध्याय ५ को समग्र आशय:

अध्याय ५, "कर्मसंन्यासयोग," ले त्यस प्रश्नलाई सीधा सम्बोधन गर्दछ जुन अर्जुनले अध्यायको सुरुमा नै सोध्छन्: कुन श्रेष्ठ हो, कर्मको त्याग (संन्यास) वा भक्तिका साथ कर्मको प्रदर्शन (कर्मयोग)?

अर्जुन अझै पनि स्पष्टता खोजिरहेका छन्, मुक्तिको लागि एक निश्चित मार्ग बुझ्न चाहन्छन्। यसको जवाफमा, भगवान् कृष्णले यो स्पष्ट विरोधाभासलाई समाधान गर्नुहुन्छ र दुई मार्गहरूलाई सुन्दर ढंगले एकीकृत गर्नुहुन्छ, देखाउँदै कि तिनीहरू परस्पर अनन्य छैनन्, बरु, वास्तवमा, एउटै सिक्काका दुई पाटा हुन्।

भगवान् कृष्ण हामीबाट के चाहनुहुन्छ (अध्याय ५ को सन्दर्भबाट):

अध्याय ५ हाम्रो सक्रिय जीवनको बीचमा स्वतन्त्रता र शान्ति खोज्ने एक मार्गदर्शक हो। यस अध्यायबाट, हामी बुझ्न सक्छौं कि कृष्ण हामीबाट निम्न कुराहरू चाहनुहुन्छ:

1. त्यागको भावनाले कर्मलाई अँगाल्नुहोस्: यस अध्यायमा कृष्णको मुख्य सन्देश कर्म गर्नु हो, तर भित्री त्यागको भावनाले कर्म गर्नु हो। उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामी हाम्रा कर्तव्यहरूमा गतिशील र संलग्न होऔं, तर परिणामहरूप्रति हाम्रो आसक्तिलाई भित्री रूपमा त्यागौं।
2. द्वैतहरूबाट मुक्त हुनुहोस्: कृष्ण चाहनुहुन्छ कि हामी यस्तो मन विकास गरौं जुन हाम्रो जीवनलाई सताउने विपरीत जोडीहरू— मनपर्ने र मन नपर्ने, सुख र दुःख, लाभ र हानि, विजय र पराजय—बाट मुक्त होस्। यी द्वैतहरूको सामनामा समतापूर्ण रहेर, हामी दिगो शान्ति पाउन सक्छौं।
3. सबैमा परमात्मालाई देख्नुहोस्: कृष्ण चाहनुहुन्छ कि हामी समानताको दृष्टि विकास गरौं, सबै जीवित प्राणीहरूमा एउटै दिव्य झिल्का देख्न सकौं। यो एकताको दृष्टि साँचो करुणा र प्रेमको आधार हो।
4. कमलको पातजस्तै बन्नुहोस्: यो एक सुन्दर र शक्तिशाली रूपक हो। कृष्ण चाहनुहुन्छ कि हामी संसारमा बाँचौं, तर संसारको नहोऔं। उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामी हाम्रो जीवनमा पूर्ण रूपमा संलग्न होऔं, तर सांसारिक अस्तित्वको उतार-चढावबाट भित्री रूपमा अछूतो रहौं।
5. आफैभित्र आनन्द खोज्नुहोस्: कृष्णले औंल्याउनुहुन्छ कि इन्द्रियहरूको सुख दुःखको स्रोत हो, किनकि तिनीहरूको सुरुवात र अन्त्य हुन्छ। उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामी एक उच्च, अधिक दिगो आनन्द खोजौं, जुन केवल आफैभित्र पाउन सकिन्छ।
6. भगवान्लाई आफ्नो साँचो मित्रको रूपमा चिन्नुहोस्: कृष्णका समापन शब्दहरू अपार सान्त्वना र आशाको सन्देश हुन्। उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामीले यो जानौं कि सर्वोच्च भगवान् एक टाढाको, डरलाग्दो अस्तित्व होइन, बरु एक मायालु, निस्वार्थ मित्र हुनुहुन्छ जो सधैं हामीसँग हुनुहुन्छ। परमात्मासँग व्यक्तिगत सम्बन्ध विकास गरेर, हामी परम शान्ति र सुरक्षा पाउन सक्छौं।

सारांशमा, अध्याय ५ गतिशील कर्म र आन्तरिक त्यागको जीवनको लागि एक आह्वान हो। कृष्ण चाहनुहुन्छ कि हामी "कर्म संन्यासी" बनौं—व्यक्तिहरू जो संसारमा पूर्ण रूपमा संलग्न छन्, तर जसले आफ्ना कर्महरूको फलको स्वार्थी इच्छालाई त्यागेका छन्। यो कर्ममा स्वतन्त्रता, र व्यस्त जीवनको बीचमा शान्ति खोज्ने एक मार्ग हो।